Dag en nacht

Mijn moeder was een dagpauwoog
Zij vloog mijn vader veel te hoog
Hij tastte radeloos naar haar,
En trooste zich met dat gebaar.

Met zulke ogen in het gezicht
Was zij te donker voor zijn licht
Te teer voor zijn hardhandigheid
En er door niets op voorbereid.

Hij brak haar zonder dat hij het wilde
Met liefde die geen liefde stilde
zodat zij neerstreek, nooit meer vloog,
Nog altijd mooi, een nachtpauwoog.

ps: Ingebracht door Naomi, “Dag en nacht” en is van Adriaan Morriën.

Potloodtekening Jasper de Ruyter.

~ by Nachtvlinder on May 7, 2007.